Geschiedenis

Eén van de oudste verenigingen van Uden is de uit 1898 stammende Harmonie De Eendracht. De leden van het vier jaar eerder opgerichte Udens Mannenkoor hebben aan de wieg gestaan van de oorspronkelijk als fanfare opgerichte vereniging. In de naoorlogse periode hoorde de harmonie bijna tot het normale straatbeeld. Ze trok regelmatig door het dorp voor een serenade bij een jubileum, huwelijk of ander heugelijk feit. Voor jong en oud was het in die tijd een feest om mee te wandelen of te fietsen en te zien waar de harmonie naartoe trok. Minder fanatieke dorpsbewoners kwamen even voor het huis staan om te luisteren. In september 1964 werden de nieuwe kostuums aan de bevolking getoond. Op de foto het voltallige korps vanwege het 50-jarig bestaan (voor het oude gemeentehuis).

100 jaar
In 1998 heeft Harmonie “De Eendracht” haar 100-jarig bestaan gevierd.
Ter gelegenheid hiervan is er een boek uitgebracht. De verschillende onderdelen van de harmonie worden afzonderlijk besproken en de geschiedenis wordt uitgebreid beschreven.
Hieronder een kleine greep uit het boek:
Rond het jaar 1870 moet er in Uden een harmonie zijn geweest. Doch dit gezelschap was geen lang leven beschoren. Doktoren zouden zeggen ‘hartsverzwakking, gebrek aan asem’. Na het ter ziele gaan van dat korps, brak er voor Uden een lange periode aan dat er niets was; geen harmonie of fanfare, geen zang of mannenkoor. Wanneer er een processie was moest de fanfare uit St. Hubert komen. Had de schutterij feest, dan kwam de muziek uit Berlicum of Erp. Een twintigtal jongelui die elkaar ’s zondags vaak ontmoeten bij Wijsbek, Smulders tramstation en Broks, “in welke cafés men dan twee potjes bier dronk”, voelden dat het zo niet langer kon en dat er iets moest gebeuren. Zij sloegen de handen in elkaar en op initiaties van H. van Sleeuwen werd een mannenkoor opgericht. De harmonie is dus niet als blazersgezelschap begonnen: zij is voortgekomen uit een mannenkoor.